Nog een paar laatste plaatjes - mijn sabbatical zit erop, morgen vlieg ik naar huis. Als het weer niet teveel tegen zit, want aan beide kanten van de oceaan heeft het gesneeuwd en is er in meerdere of mindere mate chaos ontstaan. Ik krijg de indruk dat de chaos in Nederland groter is. Hier zijn ze dit soort weer toch wat meer gewend, en er daarom wat beter op voorbereid. De sneeuw viel vooral van de nacht van zaterdag op zondag, een flink pak, wel een halve meter sneeuw denk ik. En zondagochtend kon je, behalve langlaufers, ook SUVs met sneeuwschuif langs zien rijden om de weg weer vrij te maken. En vandaag waren de wegen inderdaad vrij en was ook op de sidewalks een paadje gebaand waar je kon lopen. En lopen moest ik, want ik heb mijn fiets gisteren weggegeven aan een vriendin van Ingrid. Er moet meer gefietst worden hier. Niet met dit weer, trouwens. Dit is een vijfde foto van Orange@Avon, wit deze keer!
En
Ik heb diverse afscheiden gehad, de afgelopen tijd. Deze twee foto's zijn van de afscheidsparty voor Ingrid en mij in 380 Edwards street. Bescheiden gezelschap, prachtige taart,
Op deze foto, v.l.n.r.: Jen, Marian, Tom, Barbara en Ingrid. Een en ander vond plaats in de kleine vergaderzaal achterin. De mooiste ruimte van het instituut.
Hiervoor heb ik afscheid genomen van het grote koor, met een kleine afterparty na afloop van de laatste repetitie van het jaar. En van het kleine koortje, na afloop van ons laatste christmas carols concertje in het zoveelste old folks home, in Humphreys. Een merkwaardige kroeg, een houten keet in de middle of nowhere met cowboy-achtig publiek, hoogst ongewoon hier in het keurige New England. Waar iedereen aan het bier en de hamburgers ging. En ik aan de erwtensoep - een vette hamburger met patat lukt mij toch niet meer om 10 uur 's avonds.
Zo na afloop vraag je je dan af, was het nu eigenlijk goed, deze sabbatical? Heb ik gedaan wat ik wilde doen, en ga ik met een tevreden gevoel naar huis? Die vraag zou eigenlijk op een later moment beantwoord moeten worden, want pas na een poosje bezinkt het allemaal, natuurlijk. Op dit moment ben ik er tevreden over. Ik heb weer eens een artikel geschreven, op basis van nieuw eigen onderzoek, dat wilde ik al langere tijd vreselijk graag en dat is gelukt. Ik heb me fijn een poos lang onttrokken aan de instituuts-ellende in Leiden. Ik heb een tijdlang niks gehoeven wat ik niet wilde. Ik heb maandenlang gewoon goed geslapen, ook al zo bijzonder. Maar de grootste winst was denk ik toch wel de niet-geplande winst. Mensen hier beter leren kennen en vriendschap mee opbouwen. Het grote koor en het kleine, en het gevoel dat ik hier thuis begin te raken. Het fantastische muziek-leven hier in New Haven. Het kijkje in de Amerikaanse maatschappij, en in een van de beroemdste en rijkste universiteiten ter wereld. En zo nog wat kleinere dingetjes. Wat ik alleen niet gedaan heb, is mij verdiept in de toekomst. Dat was ik van plan maar het wilde niet lukken. Kennelijk was ik daar niet aan toe. Of het wijst zich vanzelf. Of het is niet belangrijk, dat kan ook.
En daar ga ik het bij laten, voorlopig. Wie weet nog een terugblik, wat later als alles bezonken is, maar nu eerst naar huis, iedereen weer zien, en dan in het nieuwe jaar weer terug-van-weggeweest zijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten