Yale bulldogs

Eerder in dit seizoen heb ik een football game bijgewoond van de Yale Bulldogs. Intussen ben ik erachter, dat alle Yale sportteams Yale Bulldogs heten: baseball, basketball, soccer, hockey etc. En de gezamenlijke Yale Bulldogs sportteams hebben een mascotte. Een bulldog, uiteraard. Bas heeft mij daar als eerste op attent gemaakt, gniffelend aan de telefoon: de mascotte heet Handsome Dan en is er al sinds 1889.

De huidige Dan is Handsome Dan XVII, ziehier een afbeelding. De geschiedenis, voor geinteresseerden is te vinden op de Yale website http://www.yalebulldogs.com/. Opmerkelijk vond ik daarin Handsome Dan XII, de eerste en enige vrouwelijke bulldog in de lijn. Zij trad aan in 1969 als eerbetoon aan de eerste vrouwelijke student die toegelaten werd op Yale (toen pas? ja toen pas).

Anyway. Gisteren heb ik een wedstrijd meegemaakt van het Yale Bulldogs hockey team. (Wij kennen hockey en ijshockey, Amerikanen hockey en field hockey, hockey is dus ijshockey in dit geval.) Toevallig alweer Yale tegen Cornell. In de mooie nieuwe Ingalls Rink, waarvan ook een plaatje. De foto's heb ik gejat van de Yale website.

Lijkt wel een beetje op het Vikingschip in Hamar, maar dan natuurlijk kleiner. Dit is een knus stadion. Gelukkig was ik vroeg - ik ben gelijk uit werk gegaan, de Ingalls Rink is aan Prospect Street, vlakbij Edwards Street, en heb gedineerd op een hotdog met cola - zodat ik nog kon zitten. Want de tribunes langs de zijden waren uitverkocht, en dan zijn er twee kleine tribunetjes voor de losse kaartverkoop in de hoeken van het veld, en als je daar te laat voor bent moet je staan. Maar ik zat, ingepakt tussen de Yale fans.

En het was onwijs leuk, veel leuker dan football mag ik wel zeggen. De Yale drumband was er ook weer, zonder violen deze keer maar met electrische bas en gitaar, maar verder was het gedoe-eromheen veel minder. Geen plaats voor. Het spel was goed te volgen, ik snapte het helemaal, en het was erg spannend. En de dingen die ik opmerkte, zoals bijvoorbeeld dat de Cornell keeper erg goed was maar de Yale keeper maar matig, stonden ook in het verslag dat vandaag op de website is verschenen. Je zit er boven op. De eerste helft was erg spannend. Yale was voortdurend in de aanval maar scoorde weinig. Cornell heeft geloof ik 3 schoten op doel gehad waarvan 2 raak. Tussenstand 2-2. De tweede helft was een beetje tam, geen score. Maar in de derde helft ging het loos. Voortdurend beukten ze elkaar in de wand. Ontzettend agressief en snel, maar wel mooi. En Yale scoorde nog twee keer - een keer zelfs met 2 man minder, Cornell had toen alles op alles gezet en de keeper ingewisseld voor een veldspeler om het voordeel uit te buiten, tja en toen was er niemand om het redelijk slappe schot vanuit de verte tegen te houden.

Laatste plaatje is van de Yale speler die het laatste goal maakte, 4-2 voor Yale. Dit is echt een spel waar je in kunt raken. Het helpt ook mee dat het zich niet 30 m maar 3 m van je vandaan afspeelt. En de volle tribunes waardoor je vanzelf wordt meegesleept in het gejuich en zo. Voor herhaling vatbaar! Dat geldt niet voor football - over een week is de Yale-Harvard wedstrijd waar iedereen heen wil. Ik niet. 't Is ook nog eens buiten, en het is snertweer, koud, regen en harde wind, brrrr.