Ditjes en datjes

Na New York gaat het leven in New Haven ook weer verder. Het nieuwe is eraf, wat betekent dat de grote verbazing intussen een beetje over is. Het leven is gewoon geworden. Dat heeft nadelen: het is minder een groot avontuur of een leuke vakantie. Maar ook voordelen: ik raak wat meer thuis in dit land, en ik krijg eindelijk een beetje de rust om de dingen te doen die ik hier eigenlijk wilde doen. Er komt enig schot in mijn artikel over bio-brandstoffen. En er is een projectvoorstel over milieu-effecten van metalen richting Resource Panel gegaan, dat de komende dagen besproken gaat worden op hun meeting in Beijing. Daarover een andere keer meer. En ik raak meer geintegreerd in het New Havens muziekleven, wat heel erg leuk is. Ook daarover een andere keer meer.
Een week geleden was het hier Halloween. Hoewel die feestdag ook in Nederland steeds populairder schijnt te worden, is het hier in de States een echt grootschalig gebeuren waaraan iedereen meedoet. In de weken voorafgaand aan Halloween verschijnen er Halloweenattributen - de bekende pompoens maar ook allerlei andere dingen. Onze buren, zie bijgaande foto, hebben flink uitgepakt: pompoenen, spookjes, afgehakte hoofden, spinnenwebben, en de hele tuin vol grafstenen. Bij ons, in het anonieme appartementengebouw, was het veel bescheidener: alleen een paar pompoenen bij de voordeur. Pumpkin carving is een wijdverspreid gebeuren, met behulp van subtiele pumpkin carvers worden soms hele prachtige en ingewikkelde pompoenversieringen gemaakt. Ook voor ons buitenlanders was er een pumpkin carving dag georganiseerd door Yale International. Ik ben er niet geweest.


Op Halloween zelf, 31 oktober, allerzielen, vindt het grote feest plaats na zonsondergang, zo tussen 6 en 8 uur 's avonds. Plotseling zijn er drommen mensen op straat, en een herrie! Groepjes verklede kinderen, onder begeleiding van al dan niet verklede volwassenen, gaan van huis tot huis, onder luid gegil. Spoken, heksen, geraamtes, mummies - de mode van het jaar waren elfjes. Vooral onder kleinere meisjes erg populair. Ze dragen pompoenlantaarns. Ook bij de huizen zijn lichtjes in de pompoenen aangestoken. Veel mensen zitten op hun veranda te kijken naar wat er gebeurt. En candy uit te delen, want dat is het doel van de groepjes: de gaan de huizen langs om om snoep te vragen. In Nederland, met Sint Maarten, hoor je erbij te zingen. Hier hoeft dat niet. Ik heb het eerst uitgebreid bekeken vanuit mijn woonkamer, maar ben toen naar buiten gegaan om een rondje te lopen door het gebeuren heen. In ons appartementengebouw bellen ze niet aan. No low hanging fruit there - 't moet allemaal niet teveel moeite kosten.


De herfst vordert hier gestaag. Het weer is meestal mooi, dat wil zeggen, helder en zonnig. Wel wordt het 's nachts erg koud. En omdat het ook steeds later licht en vroeger donker wordt, ook 's morgens en 's avonds als ik onderweg ben van en naar 380 Edwards Street. Ik word steeds gewaarschuwd voor de verschrikkelijk koude winters hier. Zover is het dus nog niet. Maar een paar maanden sneeuw is hier niet ongebruikelijk. Zal mij benieuwen of ik dat nog ga meemaken! Hierbij in elk geval nog een paar herfstplaatjes. De rode boom is op de hoek van Orange and Lawrence Street. De geelbruine bomen zijn in Cottage Street. En het winkeltje is ook op Orange Street, een blok bij mij vandaan. Hier doe ik meestal mijn boodschappen. Iets minder duur dan de Italiaanse deli's verderop in de straat. En goed gesorteerd voor wat betreft de basale levensbehoeften.

Goed te zien op het plaatje met de rode boom: de electriciteitsdraden. In Nederland zijn die grotendeels netjes onder de grond weggewerkt. Hier niet. Behalve een infrastructuur voor electriciteit zijn ze ook een infrastructuur voor eekhoorns. De draden lopen mooi op eekhoornhoogte door de bomen heen. Ik heb vanuit het raam in mijn woonkamer al talloze eekhoorns over die draden van boom tot boom zien lopen. Veel veiliger dan over straat. Helemaal geen wonder dat die beesten het hier zo goed doen. Zoals de meeuwen leven van onze patatresten en de ratten comfortabel wonen in onze door wasmachines verwarmde riolen, zo kuieren de eekhoorns over deze onbedoelde ecoducten.