Rondleiding door Yale

Toen Reinout hier was, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om mij, samen met hem, over de Yale campus te laten rondleiden. Het is toch wel iets bijzonders, zo'n grote en voor Amerikaanse begrippen oude campus. De rondleiding werd verzorgd door een student, die van alles wist te vertellen over de historie van Yale. Ik ben het meeste alweer vergeten. Maar 't is ergens in 16zoveel gesticht, heette toen nog geen Yale, was nog niet in New Haven gevestigd, en bestond uit 1 professor en 1 student.

Het hart van de campus is alweer van een stukje later. Dat zijn deze gebouwen, gelegen aan de New Haven Green. De toren met poort erin is Phelps Gate. Als je daardoorheen loopt, kom je op een grote binnenplaats, waarin ook weer gebouwen zijn gelegen.

Vroeger was dit de hele campus, maar tegenwoordig worden de eerstejaars, de freshmen, er ondergebracht. Alle undergraduates wonen op campus. Graduates (ouderejaars, wat wij Masterstudenten zouden noemen) kunnen ook wel buiten de campus wonen. Maar eerstejaars wonen met zijn allen hier.

Op de binnenplaats staan verschillende beelden van helden uit de Yale geschiedenis. Of eigenlijk anti-helden. Yale University is genoemd naar meneer Yale, een rijke man waarvan men hoopte dat hij een flinke donatie zou doen als de universiteit naar hem zou worden genoemd.

Helaas ging Yale dood voordat er fondsen overgemaakt konden worden, dus hij heeft uiteindelijk alleen zijn naam bijgedragen. Een vergelijkbaar schlemielig verhaal is gekoppeld aan dit beeld: Nathan Hale. Een Yale graduate, die in de tijd van de onafhankelijkheidsoorlog werd gerecruteerd als spion. Volgens het verhaal vond hij dat zo prachtig dat hij er in de kroeg over ging opscheppen. Toevallig zat er ook een Engelse soldaat in die kroeg, en Hale werd gearresteerd voordat hij zelfs maar aan zijn carriere als spion begonnen was. Op spionage stond de doodstraf. Hale werd ter dood gebracht met in zijn ene jaszak de St James bijbel, en in zijn andere zijn Yale diploma. En riep daarbij woorden als: voor God, vaderland en Yale! Dit heeft hem onsterfelijk gemaakt, en daar staat hij nu, niet eens naar zijn eigen image gebeeldhouwd maar naar dat van een handsome looking student van vele jaren later. Dat vind ik nu geinig, zo'n anti-held.

Als studenten hun eerste jaar achter de rug hebben, worden ze ingedeeld bij een van de colleges van Yale. Dit is er een van - ik denk Trumbull College.
Daar verhuizen ze dan naar toe en hoeven er nooit meer weg: ze eten en slapen daar en er worden allerlei hoog-niveau activiteiten voor ze verzorgd. Een praatgroepje met Hilary Clinton, of een discussiebijeenkomst met Al Gore. Yale heeft illustere alumni. Zowel Clinton als Bush komen bij Yale vandaan, bijvoorbeeld. Elk college heeft een dean, een soort studie-adviseur, en een master, die meer een soort vaderrol vervuld. De master woont op de college met zijn gezin, voor de dean is het meer een baan. Het indelen ("sorting" net als in Harry Potter) gebeurt volgens het meisje van de rondleiding volledig random. Geen sorteerhoed dus. Jammer. Op een of andere manier vind ik het moeilijk te geloven. Ik weet ook niet waarom. In elk geval zijn deze colleges wel op Engelse leest geschoeid: een naadloze voortzetting van de Engelse kostschool. Al is het in de US niet gebruikelijk dat high school kinderen naar kostschool gaan, toch denk ik dat het voor ouders wel een prettig idee is, zo'n beschermde omgeving. Nog een jaartje thuis blijven wonen is er gewoonlijk niet bij, daarvoor zijn de afstanden te groot.

Hieronder de Yale universiteitsbibliotheek, waarvan ik al eens eerder opmerkte dat het net een kathedraal is. Ik ben er nu achter gekomen dat de architect hem ook als kathedraal gebouwd heeft, toen hij besefte dat zijn wens om een echte kathedraal te bouwen wel niet meer in vervulling zou gaan.

Ook van binnen is het gebouw erg kathedralig.

De laatste foto is van een modern gebouw: het gebouw waar de echte zeldzame boeken staan. Van buiten is het van witte steen, maar van binnen blijkt dat het steen lichtdoorlatend is, waardoor het gebouw in een soort gele schemering gehuld is. De allerzeldzaamste exemplaren staan dan nog eens in een apart glazen kooitje. Stof- zuur- insect-en vetvrij worden deze schatten bewaard tot een wereldberoemd expert ze komt raadplegen om diepgaande inzichten op te doen.