Een regenachtige zondag

Slecht weer, voor het eerst. Ik heb mij deze zondag onledig gehouden met inpakken - I'm leaving my Addams family. En als ik terugkom van mijn diverse bezigheden trek ik in mijn nieuwe appartement, 745 Orange street. En met het vergelijken van de financieel jaarverslagen van Yale en Leiden, met enkele opmerkelijke conclusies. Zo heeft Yale een jaarlijkse instroom van studenten die ongeveer de helft is van de Leidse. De totale studentenpopulatie is iets meer dan de helft - Yale kent weinig uitval, geen wonder als je $ 40000 per jaar collegegeld moet betalen. Hun vaste wetenschappelijke staf is twee-en-een-half keer zo groot als de Leidse, hun jaarlijkse inkomsten vijf keer zo groot, en hun vermogen honderd keer zo groot. Per student hebben ze dus een ordegrootte meer te besteden dan wij in Leiden. Van die inkomsten is helemaal niets vergelijkbaar met onze "Rijksbijdrage". Collegegelden is natuurlijk een belangrijke bron, maar ook hun "werk voor derden" is een factor 10 hoger dan de Leidse. En de donaties, rijke alumni. Maar de grootste bron is "endowment", opbrengsten van bezittingen.

's Avonds ben ik naar de bioscoop geweest. Leek me wel eens leuk als afwisseling op filmpje kijken op mijn laptop in mijn kamer. Nou, dat viel tegen. Ik was de enige bezoeker dus ze hebben de film alleen voor mij gedraaid. Wel beter beeld, en ook comfortabeler stoel. Maar geen social experience. Ik heb hem niet eens uitgezien, want ik moest Reinout van de trein halen en naar zijn onderkomen brengen: een B&B in Everit Street, vlakbij de Vortmeyer residence, en o zo deftig. Prachtige kamers, en een uitgebreide living room waar je ook mag zijn en waar een Steinway vleugel stond waar je op mocht spelen, en een enorme serre met zelfs een zwembad erin. Niet in gebruik, helaas: er stond geen water in en in plaats daarvan lag het vol met kinderspeelgoed. Maar toch.

Reinout is nu hier op 380 Edwards street gesprekken aan het voeren met deze en gene. Straks gaat hij een lunchlezing geven (met sandwiches). Daarna krijgen we (ja ik ook, had ik nog niet gedaan) een rondleiding over de oude Yale campus, dat gedeelte met de Oxford-achtige gebouwen en Colleges. En later op de middag vertrekken we naar Boston, met Amtrak, voor het A-LCA congres. Leuke stad, wat groter en levendiger dan New Haven.

Met de zipcar gaat het niks worden, vrees ik. Ik werd midden in de nacht wakker gebeld op mijn mobiele telefoon. Het bleek de mevrouw van de rijbewijzenregistratie te zijn, die vergeten was dat er tijdverschil is tussen Europa en Amerika. Zij kon mij niet helpen. Het enige wat ik van haar kan krijgen is een echtheidsverklaring van mijn rijbewijs. Waar ik wel moest zijn voor mijn driving history verklaring wist ze ook niet. Dan zou ik dat vanuit hier moeten gaan uitzoeken ... laat maar. Ik huur wel af en toe gewoon een auto, zo vaak zal ik hem niet nodig hebben. In de komende weken een keer, voor een tochtje herfstkleurgenieten. Dat is hier een gewoonte, net als het kersenbloesemgenieten in Japan. De blaadjes zijn nu nog groen, maar het kan nu elk moment beginnen!